Soğuk ve karanlık geçen kış mevsiminin ardından yazın geleceğini bilmek insana huzur veriyor.Çünkü doğa, bahçe ve özellikle çiçekler, insanı mutlu etmek için yeterli... Bahçe ve çiçekle ilgilenip de mutsuz olan var mıdır? Hiç zannetmiyorum.Bahçe de insan huzur buluyor, tüm mutsuzlukları bir kenara bırakıp, hayran hayran çiçeklerin güzelliği ile büyüleniyor.Tüm siniri, umutsuzluğu ve mutsuzluğu yok olup gidiyor.Bence bahçedeki tek mutsuzluk ve tasa ektiği bir tohumun yeşermemesi veya ne zaman yeşereceği heyecanıdır... Düşünün ki arşive bakarken geçen yaz Bilecik' de bahçemde çektiğim ve yayınlamayı unuttuğum güllerimin fotoğraflarını gördüğümde bile bu güzellikleri nasıl oldu da paylaşamadım diye üzüldüm.Emin olun bahçeyle uğraşmak insana hayata başka bir gözle bakmayı, iyimserliği ve sabretmeyi öğretiyor.Bugün sizlerle pembe güllerimi paylaşmak istedim.Devamı ise gelecek:)) Huzurlu, mutlu ve sağlıklı günler dilerim.
